Een vreemde vrouw in huis... Ach lieverds, ik weet dat jullie niet meer in ons midden zijn, maar weet ook dat jullie af en toe langskomen om te kijken hoe het met jouw lieffie en jouw moeder gaat. Ik voel jullie aanwezigheid en soms laten jullie blijken dat jullie er zijn. Ik kan jullie niet horen, maar vertel jullie hele verhalen, ik ga er dan maar vanuit dat jullie mij wel horen.
Maar de laatste keer was het anders, ik kon jullie horen, maar jullie mij niet. Jullie kwamen even aan en het ging ongeveer zo:
Hey pa, ze is er niet, wat raar! Daar zit een vrouw, ze lijkt op ma, maar ze is het niet. Het zou haar oudere zus kunnen zijn, alleen die heeft ze niet... waar is ze, en wat moet die vrouw in ons huis? Dit is wel ons huis, onze foto's staan daar, de hond ligt aan haar voeten, hoe kan dit nou? Kijk, ze schrijft, dat deed ma nooit, lezen ja, maar schrijven... Ze huilt terwijl ze muziek luistert, onze muziek..
Hoor, de telefoon gaat. Kijk, ze neemt op alsof het haar eigen telefoon is. Vreemd allemaal. En zie, ze doet net alsof ze ma is, sterker nog als je niet beter weet denk je dat het ma is, zo gewoon, zo vertrouwd. Die kan goed acteren! Het is echt ma.. En zie, daar is die vreemde vrouw weer, wat doet ze toch? Als ze hier de boel draaiend moet houden, kan ze beter de vaat weg werken. (ja jongens. ik hoor jullie wel! horen jullie mij niet?Ik roep, ik schreeuw, maar bereik jullie niet, jullie zien me niet) Zou ze ons horen? Kijk, ze gaat aan de afwas, die vrouw. Oeps ja, net ma, de boel uit haar handen laten vallen! Gelukkig, het glas is nog heel. Wat doet ze nou? Ze pakt het glas van de vloer en gooit het kapot tegen de muur. Ma zou dat nooit doen! Nu huilt ze terwijl ze de scherven bij elkaar veegt. Ma zou niet huilen om een kapot glas, die zou gewoon 6 nieuwe halen. (Ik hoor jullie wel) Pas op! Deze vrouw gooit er gewoon nog 6 kapot! Wat een zooi!! En daar zit ze weer te huilen, waarom, ze doet het toch zeker zelf?
De bel, het is de buurvrouw voor een kopje koffie, nu is het afgelopen met haar, nu valt ze door de mand. Misschien horen we nu waar ma is.. Goed kan ze dat he, ma nadoen? Het is net echt ma, die daar met de buurvrouw praat, logisch dat zij niet ziet dat ze met een vreemde vrouw praat.
Daar gaat ze weer, het bezoek is nog niet weg of ze zit daar weer achter ma's laptop, die vreemde vrouw, huilen, lachen, terwijl ze schrijft.. Wat schrijft ze toch? Wie is ze toch en waar is ma? (ja jongens. ik hoor jullie wel! horen jullie mij niet?Ik roep, ik schreeuw, maar bereik jullie niet, jullie zien me niet) Ze staat op, trekt haar jas aan, neemt de hond mee, ze gaat naar buiten. Ma zou dat niet doen he, pa, met een betraand gezicht de deur uitlopen? Ach jongen, het is donker buiten, het regent, het stormt, geen mens waagt zich buiten. En mocht ze iemand tegen komen, dan ziet die door de regen toch haar tranen niet. Kom, we gaan, misschien is je ma de volgende keer wel thuis...
Ach jongens, ik was er wel, heb geschreeuwd en geroepen, maar jullie zagen mij niet. Ik zat in die vreemde vrouw, ze heeft me helemaal opgeslokt. Zij bepaalt wat ik doe en zeg. Zij wil niet dat iemand weet dat zij hier woont, dus af en toe moet ik het van haar overnemen, zodat niemand het ziet... Jullie zagen me niet, zij wist niet dat jullie er waren, dus jullie hebben haar wel gezien. Ja, het is een rare, onbekende vrouw,en toch leert ze me ook veel. Dat ik best verdrietig mag zijn en best mag huilen, ook als daar geen zichtbare reden voor is. Ik mag kwaad worden van haar, razend zelfs. Ik mag gewoon rondlopen als een kip zonder kop van hot naar her... En ze heeft me geleerd om alles wat me bezig houdt op te schrijven. Ook dat is nieuw voor mij, maar het helpt me echt.
Ik blijf hier niet voor altijd zitten hoor! Als jullie nu weer komen, hoop ik dat jullie mij zien zitten en niet die vreemde vrouw. Ik hoop dat ik dan ik weer ben, zonder die vreemde vrouw. Maar jongens, ik denk wel dat ik de goede dingen die ik van haar geleerd heb met me mee zal nemen, dus jullie eigen vertrouwde vrouw en moeder zal nooit meer de oude zijn. Dus zorg alsjeblieft dat de nieuwe ik jullie net zo eigen wordt als de oude. Weet wel, dat ik jullie voor altijd met me meedraag, jullie hebben een heel speciaal plekje in mijn hart, in de oude en de nieuwe ik, dat blijft.
Kom maar gauw weer langs!