Blog berichten

moederdag zonder mam

anoek — Sat, 12 May 2012 19:45:45 +0100

mam morgen is het moederdag

mam maar jij bent niet meer hier

toch heb ik een kaarsje voor je gekocht

die steek ik morgen voor je op

morgen zal niet het niet makkelijk zijn

moederdag zonder moeder is dat dan nog wel moederdag

miss ben je er niet hier op op aarde

wel in me hart en daar is het ook moeder dag

vandaar de kaars die steek ik voor je aan,

het is een geur kaars hopelijk vind je hem lekker ruiken.

hopelijk Lees mee...

Lieve Rune

Sanne — Fri, 11 May 2012 19:46:33 +0100

Wie wat en hoe is Rune

Rune is en blijft van mij. 9 weken in me buik vlak onder me hart, nu voor eeuwig in mijn hart. Lief klein meisje. Rune= geheim. Moet ook weer mijn geheim worden. Veel mensen doen toch niet accepteren. Rune is van mij en Glenn mag ook. Ik wil Rune eeuwig in mijn hart, daar is het veilig. Moet een gevoel worden. Een gevoel dat…

Ja hoe omschrijf je dat… verLees mee...

hoe ik mij moeder verloor

anoek — Sun, 29 Apr 2012 20:21:19 +0100

zondag`s ochtend 18-03-12

mijn broer en ik werden wakker van een schreeuwende moeder. onze eerste gedachte was ze heeft vast een droom dat had ze vaker dan schreeuwde ze ff kort maar nu bleef ze schreeuwen. wij alle bij naar haar slaapkamer toe. ze was niet echt helder schreeuwde steeds pijn pijn koud koud dorst dorst alles dubbel ze wist zelf niet wat ze schreeuwde mijn broer meteen de dokter bellen werd die door verwezen mij moeder ging steeds veder achteruiLees mee...

In ons Hart

frans — Fri, 30 Mar 2012 11:13:08 +0100

Het is gewoon niet te bevatten dat jij niet meer bij ons bent de leegte die jij achterlaat is werkelijk ongekend.
Je lach, je verhalen en de liefde die je ons gaf, je bent niet meer bij ons, dit is de grootste straf.
Het verdriet en gemis worden alsmaar groter en daarbij ook nog de pijn, maar wij zijn enorm dankbaar dat wij jouw ouders mochten zijn.
Onze lieve Laudy

deel 2

nadja jacke — Sun, 18 Mar 2012 19:26:54 +0100

En was voor ons ook heel moeilijk, het ene werd verwijderd en ook al was het voor mama fijn geen slangertjes meer, maar als je dan bedenkt dat al die dingenen er zaten om haar beter te maken...was dat heel confronterend. Ze had nu nog maar een wens en dat was de tijd die ze nog had met ons thuis doorbrengen in haar vertrouwde omgeving. Het leek onmogelijk om voor haar 24 uur zorg te krijgen de ze nodig had maar door een tip van een collega die nog geen jaar geleden het zelfde had meegemaakt mLees mee...

Het busongeval en mijn eigen verdriet

arlette — Fri, 16 Mar 2012 19:10:54 +0100

Goed dat praatplek er is. Heb het nodig om even te ventileren.

Het verschrikkelijke busongeluk en al die dode kinderen, zo jong en onschuldig.

Ik leef mee met al die ouders en familie. Spijtig dat ze nu ook het verdriet van het verlies van een kind moeten doormaken.

Ik vind het medeleven van al die mensen op radio en tv hartverwarmend maar tegelijk komt al mijn verdriet ook weer naar boven. Zeven jaar is het al geleden dat mijn zoon stierf en nu is het alsof het gisLees mee...

mijn verhaal deel 1

nadja jacke — Tue, 13 Mar 2012 19:52:05 +0100

07-11-2005 en 07-11-2011

Voor de meeste mensen zullen dit twee datum's zijn met als enige opvallende dat er precies 6 jaar tussen zit.....Voor mij zal 7-11 nooit meer zomaar een dag zijn.... Op 7-11-2005 kreeg ik een vreselijk telefoontje: ik zat er al de hele dag op te wachten en toen het kwam was ik bang.....het was mijn mama die naar Alex vroeg ze kon me zelf het nieuws niet vertellen..... Mijn vader 57 jaar had alvleesklier-kanker en er was geen behandeling ( meer ) mogelijk...... Lees mee...

Liedjes voor slechte dagen

Nancyken — Tue, 06 Mar 2012 10:35:19 +0100

Seven odd years, by Arid

http://www.youtube.com/watch?v=AK_nlbx4ULQ

Hollywood Hills, by Sunrise Avenue

http://www.youtube.com/watch?v=jIzEEhZkthY

It should have been me, by Jutta Borms, Flikken

http://www.youtube.com/watch?v=7N8ffJL5qS0

Het leven...

Sanne — Fri, 13 Jan 2012 20:15:01 +0100

Het leven is een lied

Zing het

Het leven is een spel

Speel het

Het leven is een uitdaging

Neem hem aan

Het leven is een droom

Maak hem waar

Het leven is een offer

Breng het

Het leven is liefde

Geniet er van

stomme rot natuur!

Sanne — Fri, 13 Jan 2012 20:13:32 +0100

Zomaar… onverwacht,
Iets kleins in mijn buikje zo zacht.

Geschrokken… in paniek,
Zorgend voor een hoop hectiek.

Moeheid… verdriet,
Nee, dit wilde ik niet!

Een test… nu wetend dat het echt zo is,
Nog klein, leven… ik beslis.

Je wilde bij mij zijn,
Een keuze maken voor jou… zoveel pijn!

Het leek een seconden,
Besloten… de natuur vond anders… diepe wonden.

Een stapje vooruit

Sera — Tue, 10 Jan 2012 19:59:09 +0100

Een stapje vooruit.

Afgelopen nacht ben ik weer gaan werken. Ik was al wel weer een paar keer geweest, "therapeutisch" zoals ze dat noemen, maar nu begon het echte werk weer.
Ik heb er zelf om gevraagd, want therapeutisch...je bent er dan wel, maar je hoort er niet echt bij. Dat is het niet voor mij, voel me dan zo verloren, loop echt met de ziel onder mijn arm...
Aan de ene kant heb ik toch die regelmaat nodig in mijn leven, aan de andere kant voel ik me een Lees mee...

voor willeke

sietze — Sat, 31 Dec 2011 21:32:10 +0100

en als ik dood ga, huil maar niet
ik ben niet echt dood moet je weten
,t ismaar een lichaamdat ik achter liet
dood ben ik pas als ji mij bent vergeten

Een vreemde vrouw in huis...

Sera — Thu, 29 Dec 2011 11:15:36 +0100

Een vreemde vrouw in huis...
Ach lieverds, ik weet dat jullie niet meer in ons midden zijn, maar weet ook dat jullie af en toe langskomen om te kijken hoe het met jouw lieffie en jouw moeder gaat.
Ik voel jullie aanwezigheid en soms laten jullie blijken dat jullie er zijn. Ik kan jullie niet horen, maar vertel jullie hele verhalen, ik ga er dan maar vanuit dat jullie mij wel horen.
Maar de laatste keer was het anders, ik kon jullie horen, maar jullie mij niet. Jullie kwamen even aan en hLees mee...

Kerstster?

T. de Boer — Sun, 25 Dec 2011 10:45:24 +0100

Vandaag....kerst...

14 weken geleden verruilde jij dit aardse bestaan voor een plek in de hemel.

14 weken lang probeer ik met vallen en opstaan hier te blijven, maar het valt zo zwaar.

14 weken lang zoek ik naar een glimp van jou, ik mis je zo.

14 weken, wat is tijd, ik ben het kwijt.

Geen kracht meer om iets te vieren, geen reden meer om iets te vieren. Misschien zelfs wel geen wil meer om iets te vieren.

Geen lichtjes, alles donker en kil.Lees mee...

WAAR ZIJN JULLIE NOU?

Sera — Fri, 23 Dec 2011 12:09:08 +0100

WAAR ZIJN JULLIE NOU?
Altijd vonden jullie bij mij een luisterend oor.

Jullie konden altijd bij mij terecht, heb jullie raad gegeven of alleen maar je verhaal aangehoord.

Ik was er voor jullie, altijd..

Mijn levensweg voert me naar……..tja waarheen?
Hoe heb ik ooit kunnen denken dat ik rustig op mijn pad kon doorwandelen.
Mijn pad leidde mij langs diepe dalen en hoge toppen.
De laatste jaren ging ik alleen, maar allen die mij lief zijn liepen toch ook steeds stukjes mee.
Het was goed zo……

En dan ineens sta ik stil op mijn pad, het gaat niLees mee...

9 november 2011

arlette — Wed, 09 Nov 2011 21:55:55 +0100

Weer een jaartje ouder mijn zoon. Bijna zeven jaar is het nu en het is nog steeds alsof het gisteren was dat we samen aan het vieren waren in de Papegaai. Uw zus belde vanmorgen. Mama 500miles (je liedje) is op de radio. 500 miles zo ver en zo dichtbij. Het lied dat je zo vol overtuiging voor ons zong. Hoe zou het zijn in Hemelland ? Iets dat we ons allemaal afvragen. Is het er überhaupt wel of is het iets dat we onszelf gewoon wijsmaken? Vragen vragen die ik nog steeds niet kan beantwooLees mee...

Mijn broertje

Nancyken — Fri, 30 Sep 2011 17:08:11 +0100

Maandag 28 maart 2011, de dag dat mijn wereld instortte

Ik was in Gent toen ik om 8u58 telefoon kreeg van mijn broertje. Hij voelde zich niet lekker en vroeg of ik hem kon komen ophalen in Zellik op zijn werk. Zellik is minstens een uur rijden vanuit Gent. Onze moeder was thuis dus zei ik dat hij maar naar haar moest bellen.

Rond 11u belde mijn moeder me, ze bleef maar aandringen dat ik direct naar het ziekenhuis zou komen. Toen ik zei dat ik dan maar zou komen wasLees mee...

Mijn Meisje

frans — Tue, 16 Aug 2011 22:00:00 +0100

Als onze tranen een trap konden bouwen en ons verdriet een brug Dan bouwden tot in de Hemel en haalden je snel terug Mams en paps